خلاصه پایان نامه بررسی تاثیر آموزش به شیوه قصه گویی بر میزان هوش کلامی و گنجینه لغات کودکان پیش دبستانی
پایان‌نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد در رشته تکنولوژی آموزشی (M.A)
بررسی تأثیر آموزش به شیوه قصه‌گویی بر هوش کلامی و گنجینه لغات کودکان پیش‌دبستانی و نقش آن در تقویت زبان، قدرت بیان، درک و فهم و مهارت‌های زبانی کودکان.
مقدمه:
این پژوهش با موضوع «بررسی تأثیر آموزش به شیوه قصه‌گویی بر میزان هوش کلامی و گنجینه لغات کودکان پیش‌دبستانی» به بررسی نقش قصه‌گویی در رشد و تقویت توانایی‌های زبانی و کلامی کودکان پیش‌دبستانی می‌پردازد. هدف اصلی پژوهش، بررسی رابطه آموزش به شیوه قصه‌گویی با میزان هوش کلامی و گنجینه لغات کودکان پیش‌دبستانی شهرستان سرپل ذهاب در سال تحصیلی 93-92 است. در این پژوهش تلاش شده است تأثیر قصه‌گویی به عنوان یکی از شیوه‌های آموزشی و ارتباطی بر توانایی‌های کلامی، درک و فهم، محاسبات و گنجینه لغات کودکان مورد بررسی قرار گیرد.
قصه‌گویی از شیوه‌های قدیمی و رایج ارتباط با کودکان است که علاوه بر جنبه سرگرمی، می‌تواند در رشد و پرورش نیروی تخیل، رشد شناخت، تکامل ذوق هنری، افزایش شوق مطالعه، بهبود سوادآموزی و تقویت توانایی‌های زبانی و کلامی نقش داشته باشد. قصه‌گویی سنتی به دلیل ارتباط مستقیم و چهره‌به‌چهره قصه‌گو با مخاطب، فرصت مناسبی برای آشنایی کودک با میراث‌های قومی و ملی و شکل‌گیری هویت او فراهم می‌کند. کودکان هنگام شنیدن قصه با واژه‌ها، عبارت‌ها، تعبیرها و اصطلاحات جدید روبه‌رو می‌شوند و از طریق آن با زبان و ادبیات مردم خود آشنایی بیشتری پیدا می‌کنند.
قصه‌ها کودکان را با احساس‌ها، اندیشه‌ها و ارزش‌های گوناگون آشنا می‌کنند و با فعال کردن نیروی تخیل، آنها را وارد دنیایی از ماجراها و تجربه‌های تازه می‌سازند. قصه‌گو نیز برای انتقال مؤثر داستان باید بر کلمات تسلط داشته باشد و از ارزش، کاربرد و جایگاه واژه‌ها آگاه باشد. استفاده درست از کلمات می‌تواند احساس‌هایی مانند لمس کردن، چشیدن و بوئیدن و همچنین ویژگی‌هایی مانند رنگ، جنس و دما را برای شنونده تداعی کند. به این ترتیب، قصه‌گو با استفاده هنرمندانه از کلمات، تصاویر ذهنی و تجربه‌های تازه‌ای برای کودک ایجاد می‌کند.
قصه‌گویی مانند بازی و نقاشی می‌تواند آثار مثبتی در پرورش و آموزش کودک داشته باشد. قصه فرصت‌های تازه‌ای برای بیان مقصود، بازگو کردن تجربه‌ها، مشاهده‌ها و احساسات در اختیار کودک قرار می‌دهد و به صورت غیرمستقیم او را با کتاب و کتاب‌خوانی آشنا می‌کند. قصه‌گویی همچنین می‌تواند موجب تلطیف عواطف و احساسات، سرگرمی، افزایش سطح کتاب‌خوانی، گسترش گنجینه واژگانی، تقویت قدرت بیان و حافظه، پرورش ذوق هنری و برآورده شدن نیازهای روانی شنونده شود.
قصه کودکان را در کشف جهان پیرامون، شناخت و آشنایی با نام کنش‌ها و اشیا و دستیابی به گفتاری پربارتر یاری می‌کند. نخستین تجربه‌های بسیاری از کودکان از ادبیات از طریق کتاب‌های تصویری شکل می‌گیرد و این تجربه‌ها به آنها کمک می‌کند تا گنجینه واژگان خود را معنا بخشند. خواندن و شنیدن قصه می‌تواند نیروی بیان و تکلم کودک را تقویت کرده و گنجینه لغات و اطلاعات او را غنی‌تر کند. همچنین کودک از طریق قصه با مشکلات و مسائل زندگی آشنا می‌شود و می‌تواند مهارت‌های اجتماعی بیشتری به دست آورد. قصه‌گویی از این نظر می‌تواند فاصله میان قدرت خواندن و قدرت درک کردن را در کودک کاهش دهد.
قصه و قصه‌گویی قدمتی به اندازه تاریخ بشر دارد و انسان از گذشته تجربه‌ها و زندگی خود را در قالب قصه بیان کرده است. قصه‌ها بازنمایی انسان از خود و تجربه‌های او هستند و به افراد کمک می‌کنند تا میان رویدادها و تجربه‌های مختلف ارتباط و معنای بیشتری پیدا کنند. با وجود سابقه دیرینه قصه‌گویی در ایران، گسترش وسایل ارتباط جمعی و زندگی مدرن موجب شده است نقش قصه‌گویی در طول زمان و به ویژه در نظام‌های آموزشی کمرنگ شود. قصه‌گویی هنوز در بسیاری از موارد جایگاه شایسته خود را به عنوان یک فن آموزشی در نظام آموزش و پرورش پیدا نکرده است.
قصه‌گویی نوعی ادبیات شفاهی است و آشنایی کودک با ادبیات شفاهی می‌تواند درک تازه‌ای از زبان در اختیار او قرار دهد. افسانه‌ها، متل‌ها و حکایت‌هایی که در قالب قصه برای کودکان بیان می‌شوند، دانش زبانی آنها را غنی می‌کنند. هوش کلامی نیز با کاربرد زبان ارتباط دارد و شامل حساسیت نسبت به زبان گفتاری و نوشتاری و توانایی استفاده از کلمات و زبان است. افرادی که از هوش کلامی بالاتری برخوردارند، درک عمیق‌تری از مفاهیم و لغات دارند.
اولین برخورد کودک با قصه از طریق شنیدن واژه‌ها، جمله‌های کوتاه و مرکب و لحن کلام شکل می‌گیرد. حتی اگر کودک از تمام واژگان قصه در گفتار خود استفاده نکند، با زبان قصه و دنیای زبانی تازه‌ای مواجه می‌شود. به این ترتیب، کودک به صورت غیرمستقیم با زبان آموزش می‌بیند و بسیاری از کلمات، واژه‌ها و مفاهیم ادبی را از طریق احساس خود درک کرده و کاربرد صحیح آنها را می‌آموزد. از این منظر، زبان نقش مهمی در رشد ذهنی کودکان دارد و قصه‌گویی می‌تواند در درک و فهم آنها و افزایش گنجینه لغات نقش مؤثری داشته باشد.
مسئله اصلی این پژوهش آن است که آیا آموزش به شیوه قصه‌گویی می‌تواند میزان هوش کلامی و گنجینه لغات کودکان پیش‌دبستانی را افزایش دهد. اهمیت این موضوع از آن جهت است که کودکان به قصه و قصه‌گویی علاقه دارند و قصه می‌تواند تأثیر عمیقی بر زبان کودک داشته باشد. قصه‌ها کودک را با واژگان، اصطلاحات و نام‌های مختلف آشنا می‌کنند و علاوه بر نقش مهم در زبان‌آموزی، فرصت مناسبی برای اصلاح لغزش‌ها و اشکالات زبانی فراهم می‌آورند.
قصه‌گویی به دلیل جذابیت، زیبایی و توانایی در برانگیختن حس کنجکاوی می‌تواند مفاهیم مختلف را به کودکان منتقل کند. انتقال مفاهیم از طریق قصه به صورت غیرمستقیم، می‌تواند موجب جذب بهتر و سریع‌تر آنها به ذهن و زبان کودک شود و فهم مفاهیم را عینی‌تر و ساده‌تر کند. مفاهیم ساده علمی، طبیعی و حتی معنا و مفهوم واژگان را می‌توان در جریان قصه و گاه بدون نیاز به توضیح مستقیم منتقل کرد. همچنین وقتی کودک بتواند معنای یک کلمه را به صورت دقیق بیان کند، می‌توان پذیرفت که آن کلمه را به خوبی شناخته و توانایی استفاده مناسب از آن را در موقعیت‌های زبانی دارد.
بازگویی قصه‌های شنیده‌شده نیز از روش‌های مؤثر در تقویت توانایی‌های کلامی کودکان است. بازگویی قصه علاوه بر پرورش حافظه، قدرت بیان و تکلم کودک را تقویت می‌کند و به عنوان تمرینی مهم برای رشد قدرت بیان به شمار می‌رود. کودکان از طریق شنیدن قصه می‌توانند شنیدن فعال را تجربه کنند و در جریان بازگویی، واژه‌ها و مفاهیمی را که آموخته‌اند در گفتار خود به کار گیرند. همچنین می‌توان کودک را تشویق کرد تا درباره واژه‌هایی که معنای آنها را نمی‌داند سؤال کند و به جای استفاده از کلمات تکراری و محدود، از دامنه گسترده‌تری از لغات استفاده کند.
هدف کلی پژوهش، بررسی رابطه آموزش به شیوه قصه‌گویی بر میزان هوش کلامی و گنجینه لغات کودکان پیش‌دبستانی شهرستان سرپل ذهاب در سال تحصیلی 93-92 است. اهداف جزئی پژوهش شامل بررسی رابطه آموزش به شیوه قصه‌گویی بر میزان هوش کلامی، درک و فهم، محاسبات و گنجینه لغات کودکان پیش‌دبستانی است. بر همین اساس، فرضیه‌های پژوهش نیز بر تأثیر آموزش به شیوه قصه‌گویی بر هوش کلامی، درک و فهم، محاسبات و گنجینه لغات کودکان پیش‌دبستانی تأکید دارند.
روش پژوهش از نوع شبه‌آزمایشی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون و دو گروه آزمایش و کنترل است. جامعه هدف پژوهش را کودکان پیش‌دبستانی شهرستان سرپل ذهاب در سال تحصیلی 93-92 تشکیل می‌دهند. نمونه پژوهش شامل 30 کودک است که 15 نفر در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه کنترل قرار گرفته‌اند و نمونه‌ها به صورت در دسترس انتخاب شده‌اند. برای بررسی میزان هوش کلامی، از مقیاس هوش کلامی وکسلر استفاده شده است. این مقیاس در دو مرحله قبل و بعد از اجرای پژوهش برای هر دو گروه اجرا شد.
برای گروه آزمایش، آموزش به شیوه قصه‌گویی طی چهار هفته و در هشت جلسه 45 دقیقه‌ای انجام شد. قصه‌ها از منابع چاپی و بر اساس درس مهارت‌های زبان‌آموزی انتخاب شدند. قصه‌های مورد استفاده شامل «حسنک بهانه نگیر»، «شنل قرمزی»، «من 2 هستم»، «سفید برفی»، «مملی شده رفوزه»، «شنگول و منگول» و «حبه انگور» بودند. در این جلسات، کودکان به قصه‌ها گوش داده و برای مشارکت در فرآیند قصه‌گویی برانگیخته شدند.
متغیرهای پژوهش شامل قصه‌گویی، هوش کلامی و گنجینه لغات است. قصه‌گویی به عنوان وسیله ارتباط میان قصه‌گو و مخاطبان تعریف شده است و برای اثربخشی آن، نفوذ کلام، نگاه مؤثر و گیرا و حرکات مناسب دست و چهره مورد توجه قرار می‌گیرد. هوش کلامی با کاربرد زبان ارتباط دارد و توانایی استفاده از کلمات و زبان و درک مفاهیم و لغات را شامل می‌شود. گنجینه لغات نیز با استفاده از فهرستی شامل 22 کلمه به صورت شفاهی سنجیده شده است. ارزش هر پاسخ صفر، یک یا دو بوده و آزمون پس از پنج شکست متوالی متوقف می‌شده است. حداکثر نمره این آزمون 44 بوده است.
خرده‌آزمون درک و فهم نیز شامل 15 ماده بوده که سؤال‌های آن به صورت بازپاسخ تدوین شده‌اند. هر پاسخ ارزش صفر، یک یا دو داشته و پس از چهار شکست متوالی آزمون متوقف می‌شده است. حداکثر نمره این بخش 30 بوده است. خرده‌آزمون محاسبات نیز شامل 20 مسئله ساده بوده که بدون استفاده از کاغذ و مداد انجام شده است. ارزش هر سؤال صفر یا یک بوده و آزمون پس از چهار شکست متوالی متوقف می‌شده است. حداکثر نمره بخش محاسبات 20 بوده است.
داده‌های گردآوری‌شده در پژوهش با استفاده از نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته‌اند. در بخش آمار توصیفی از روش‌های آمار توصیفی و در بخش آمار استنباطی از تحلیل کوواریانس، آزمون لاندای ویلکز و آزمون ام‌باکس استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان داد که بین آموزش به شیوه قصه‌گویی و میزان هوش کلامی و گنجینه لغات کودکان پیش‌دبستانی ارتباط معنادار آماری وجود دارد. بر اساس نتایج به‌دست‌آمده، فرضیه صفر رد شده است.
در مجموع، یافته‌های این پژوهش بر اهمیت قصه‌گویی در آموزش کودکان پیش‌دبستانی تأکید دارد. قصه‌گویی می‌تواند علاوه بر ایجاد سرگرمی و برانگیختن تخیل، زمینه آشنایی کودک با واژگان، اصطلاحات و مفاهیم جدید را فراهم کند و در تقویت قدرت بیان، حافظه، درک و فهم و گنجینه لغات نقش داشته باشد. استفاده از قصه‌گویی در آموزش می‌تواند فرصتی برای مشارکت کودکان، پرسش درباره واژه‌های ناآشنا، بازگویی داستان و به‌کارگیری کلمات جدید در گفت‌وگوهای روزمره ایجاد کند. بر اساس نتایج این پژوهش، آموزش به شیوه قصه‌گویی با میزان هوش کلامی و گنجینه لغات کودکان پیش‌دبستانی ارتباط معناداری دارد و می‌تواند به عنوان یکی از روش‌های آموزشی مورد توجه مربیان و فعالان حوزه آموزش کودکان قرار گیرد.
فهرست پایان نامه بررسی تاثیر آموزش به شیوه قصه گویی بر میزان هوش کلامی و گنجینه لغات کودکان پیش دبستانی
فهرست:
ندارد.
منبع:
منابع:
اسماعیلی، علی و گودرزی، شایسته (1386). مبانی روانشناسی عمومی، تهران، شلاک، چاپ دوم
آقاعباسی، یدالله (1388). نمایش خلاق:قصه گویی وتئاترهای کودکان و نوجوانان. تهران : نشر قطره دانشگاه شهید باهنر(کرمان)
ازخوش،منوچهر (1387). کاربرد آزمونهای روانی و تشخیصی بالینی. تهران: نشر روان، چاپ سوم
برگ، لورا (1388). روانشناسی رشد. ترجمه: یحیی سید محمدی، تهران: انتشارات ارسباران، چاپ یازدهم
تاد، جودیت و بوهارت، آرتور. (1379). اصول روانشناسی بالینی و مشاوره. ترجمه مهرداد فیروزبخت، تهران: رسا، چاپ اول.
پلویسکی، آنا. (1385).دنیای قصه‌گویی. ترجمه: محمدابراهیم اقلیدی،تهران: سروش.
پلویسکی،آنا (1382). قصه گویی در خانه و خانواده. ترجمه: مصطفی رحمان دوست، انتشارات: مدرسه، چاپ اول تابستان.
پولادی،کمال (1380).رویکردهاوشیوه‌هایترویجخواندن،مؤسسهپژوهشیتاریخادبیاتکودک،تهران
پورشریفی،حمید (1382) روانشناسی بالینی. تهران: انتشارات سنجش.
حجازی، بنفشه (1384). ادبیات کودکان و نوجوانان، تهران: روشنگران و مطالعات زنان، چاپ هشتم.
حسینی، فخرالسادات و غیاثی، پروین (1390). اختلال خواندن. انتشارات ساوالان، چاپ اول.
حنیف، محمد (1383). فایده‌های قصه‌گویی، کتاب ماه «ماهنامه تخصصی اطلاع‌رسانی و نقد و بررسی کتاب کودک و نوجوان»، سال ۷، ش ۶، ۳۰ فروردین.
دیویی، چمبرز (1385). قصه‌گویی و نمایش خلاق. ترجمه: ثریا قزل‌باش، تهران: مرکز نشر دانشگاهی، چاپ هشتم.
داد، سیما (1382). فرهنگ اصطلاحات ادبی. تهران: نشر مروارید.
رایت،ا ندرو (1384). آموزش زبان به کودکان به شیوه قصه گویی. ترجمه: نازنین نصرتی، تهران: امیر کبیر.
زایپس، جک. (1382).هنر قصه‌گویی خلاق. ترجمه: مینو پرنیانی، تهران: رشد.
سیروس عظیمی(1385). اصول روانشناسی عمومی. انتشارات: صفار اشراقی ،ویرایش اول چاپ نوزدهم..
سیف، علی اکبر (1385). روانشناسی تربیتی و پرورشی. تهران: انتشارات آگاه.
سیف، علی اکبر (1382). اندازه گیری، سنجش و ارزشیابی آموزش. تهران: نشر دوران.
شریفی، حسن پاشا (1387). روانشناسی هوش وسنجش آن. انتشارات: دانشگاه پیام نور.
صاحبی، علی(1389 ). قصّه درمانی : گستره تربیتی و درمانی تمثیل. تهران: انتشارات ارجمند.
عرشی،افسانه (1379). بررسی و مقایسه ی شا خص های نحویی واژگان کودکان 5،4،3 ساله فارسی زبان، پایان نامه کارشناسی ارشد: دانشگاه فردوسی مشهد.
عطاءالهی،محبوبه (1384). پله پله تا نوشتنمجموعه طرح‌های ادبی تخیلی. تهران: مرکز آفرینش‌های کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان.
فلارد، جیمز (۱۳۶9). زبان و مهارت های زبانی. ترجمه: علی آخشینی، انتشارات : آستان قدس رضوی
فیض شیخ‌الاسلام ، فائزه (1387). مقدمه‌ای بر آموزش خلاقیت نمایشی برای کودکان. تهران: انتشارات مدرسه، چاپ دوم
فلیس،نیوکامر؛دونالددی، هامیل. (1381). آزمونرشدزبان. ترجمه:انطباق و هنجاریابی از سعیدحسن زاده و اصغرمینایی، تهران: انتشارات سازمان آموزش و پرورش استثنایی
گلدارد، کاترین و گلدارد، دیوید. (1382). راهنمای عملی مشاوره با کودکان. ترجمه : مینو پرنیانی، تهران: رشد.
گنجی،حمزه (1386). آزمونهای روانی.تهران: انتشارات ساولان، چاپ نهم.
گنجی، حمزه (1377). آزمونهای روانی. مشهد: دانشگاه امام رضا، چاپ هفتم.
لالی،راحله(1390)، چگونگی استفاده ازتخیل، شنوندگان مقالات برگزیده قصه .تهران:کانون پرورش فکری کوکان ونوجوانان.
محمداسماعیل، الهه(1383). بازی درمانی، نظریه‌ها، روش‌ها و کاربردهای بالینی. تهران: دانژه.
میلانی‌فر، بهروز (1383). روانشناسی کودکان و نوجوانان استثنایی. تهران: قومس، چاپ دوازدهم.
مهاجری،زهرا (1388). قصه و قصه گویی.مشهد : انتشارات جهاد دانشگاهی.
مهاجری،زهرا (1373)، مقالعه کودک و مطالعه. مجله رشد معلم ،دی ماه.
مفیدی،فرخنده (1381). آموزش و پرورش پیش دبستانی .تهران: انتشارات دانشگاه پیام نور ، تهران
محمدی، محمدهادی و قائینی، زهره (1388). تاریخ ادبیات کودکان ایران(ادبیات کودکان درروزگارنو) تهران: چیستا.
میرزابیگی،علی (1373). نقش هنر در آموزش و پرورش وبهداشت روانی کودکان. انتشارات: مد
مرادحاصل،مهدی(1382). قصه‌گویی، قصه‌خوانی و شعر در مدارس دوره ابتدایی. تهران: موسسه فرهنگی منادی ترتیب
ناظمی، یحیی (1385). ادبیات کودکان. تهران: چاپار، چاپ اول.
همتی، اسماعیل (1388). کودک قصه و نمایش؛رشد ذهن کودک و تجربه های که در آفرینش قصه و نمایش. اراک: انتشارات علمی
aiken,lewisr(1985). Psychological-testing and assess ment,allyn and bacon. i nc.u.s.adwivedi,k. (1997). The ther apeutic use of stories, London: routledge
Green, E. (2011). Home, School, and Playroom: Training grounds for adult
gender Roles, 26, 129-147
Heffner, M.(2003).Experimental support for the use of story-telling to guide
behavior: Unpublished Doctoral Dissertation, West Virginia University
Johnson, M. (2007).The art of therapeutic story-telling. Minnesota Association for Children’s Mental Health
Peter, B. (2010). A short-term longitudinal study of children’s playgroun
games inprimary school: Implication’s for adjustment to school and social
adjustment in theUSA and the UK. Social Development, 13(1): 107-123.
Raymond, S. (2008). Digital Storytelling in the Classroom: New Media Pathways toLiteracy, Learning, and Creativity. Computers and Composition, 25(4), 449-452.
Nancy,mellon(1992).Story telling And the art of imagination.publishedin the U.S.A
منابع پایان نامه بررسی تاثیر آموزش به شیوه قصه گویی بر میزان هوش کلامی و گنجینه لغات کودکان پیش دبستانی
اسماعیلی، علی و گودرزی، شایسته (1386). مبانی روانشناسی عمومی، تهران، شلاک، چاپ دوم
آقاعباسی، یدالله (1388). نمایش خلاق:قصه گویی وتئاترهای کودکان و نوجوانان. تهران : نشر قطره دانشگاه شهید باهنر(کرمان)
ازخوش،منوچهر (1387). کاربرد آزمونهای روانی و تشخیصی بالینی. تهران: نشر روان، چاپ سوم
برگ، لورا (1388). روانشناسی رشد. ترجمه: یحیی سید محمدی، تهران: انتشارات ارسباران، چاپ یازدهم
تاد، جودیت و بوهارت، آرتور. (1379). اصول روانشناسی بالینی و مشاوره. ترجمه مهرداد فیروزبخت، تهران: رسا، چاپ اول.
پلویسکی، آنا. (1385).دنیای قصه‌گویی. ترجمه: محمدابراهیم اقلیدی،تهران: سروش.
پلویسکی،آنا (1382). قصه گویی در خانه و خانواده. ترجمه: مصطفی رحمان دوست، انتشارات: مدرسه، چاپ اول تابستان.
پولادی،کمال (1380).رویکردهاوشیوه‌هایترویجخواندن،مؤسسهپژوهشیتاریخادبیاتکودک،تهران
پورشریفی،حمید (1382) روانشناسی بالینی. تهران: انتشارات سنجش.
حجازی، بنفشه (1384). ادبیات کودکان و نوجوانان، تهران: روشنگران و مطالعات زنان، چاپ هشتم.
حسینی، فخرالسادات و غیاثی، پروین (1390). اختلال خواندن. انتشارات ساوالان، چاپ اول.
حنیف، محمد (1383). فایده‌های قصه‌گویی، کتاب ماه «ماهنامه تخصصی اطلاع‌رسانی و نقد و بررسی کتاب کودک و نوجوان»، سال ۷، ش ۶، ۳۰ فروردین.
دیویی، چمبرز (1385). قصه‌گویی و نمایش خلاق. ترجمه: ثریا قزل‌باش، تهران: مرکز نشر دانشگاهی، چاپ هشتم.
داد، سیما (1382). فرهنگ اصطلاحات ادبی. تهران: نشر مروارید.
رایت،ا ندرو (1384). آموزش زبان به کودکان به شیوه قصه گویی. ترجمه: نازنین نصرتی، تهران: امیر کبیر.
زایپس، جک. (1382).هنر قصه‌گویی خلاق. ترجمه: مینو پرنیانی، تهران: رشد.
سیروس عظیمی(1385). اصول روانشناسی عمومی. انتشارات: صفار اشراقی ،ویرایش اول چاپ نوزدهم..
سیف، علی اکبر (1385). روانشناسی تربیتی و پرورشی. تهران: انتشارات آگاه.
سیف، علی اکبر (1382). اندازه گیری، سنجش و ارزشیابی آموزش. تهران: نشر دوران.
شریفی، حسن پاشا (1387). روانشناسی هوش وسنجش آن. انتشارات: دانشگاه پیام نور.
صاحبی، علی(1389 ). قصّه درمانی : گستره تربیتی و درمانی تمثیل. تهران: انتشارات ارجمند.
عرشی،افسانه (1379). بررسی و مقایسه ی شا خص های نحویی واژگان کودکان 5،4،3 ساله فارسی زبان، پایان نامه کارشناسی ارشد: دانشگاه فردوسی مشهد.
عطاءالهی،محبوبه (1384). پله پله تا نوشتنمجموعه طرح‌های ادبی تخیلی. تهران: مرکز آفرینش‌های کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان.
فلارد، جیمز (۱۳۶9). زبان و مهارت های زبانی. ترجمه: علی آخشینی، انتشارات : آستان قدس رضوی
فیض شیخ‌الاسلام ، فائزه (1387). مقدمه‌ای بر آموزش خلاقیت نمایشی برای کودکان. تهران: انتشارات مدرسه، چاپ دوم
فلیس،نیوکامر؛دونالددی، هامیل. (1381). آزمونرشدزبان. ترجمه:انطباق و هنجاریابی از سعیدحسن زاده و اصغرمینایی، تهران: انتشارات سازمان آموزش و پرورش استثنایی
گلدارد، کاترین و گلدارد، دیوید. (1382). راهنمای عملی مشاوره با کودکان. ترجمه : مینو پرنیانی، تهران: رشد.
گنجی،حمزه (1386). آزمونهای روانی.تهران: انتشارات ساولان، چاپ نهم.
گنجی، حمزه (1377). آزمونهای روانی. مشهد: دانشگاه امام رضا، چاپ هفتم.
لالی،راحله(1390)، چگونگی استفاده ازتخیل، شنوندگان مقالات برگزیده قصه .تهران:کانون پرورش فکری کوکان ونوجوانان.
محمداسماعیل، الهه(1383). بازی درمانی، نظریه‌ها، روش‌ها و کاربردهای بالینی. تهران: دانژه.
میلانی‌فر، بهروز (1383). روانشناسی کودکان و نوجوانان استثنایی. تهران: قومس، چاپ دوازدهم.
مهاجری،زهرا (1388). قصه و قصه گویی.مشهد : انتشارات جهاد دانشگاهی.
مهاجری،زهرا (1373)، مقالعه کودک و مطالعه. مجله رشد معلم ،دی ماه.
مفیدی،فرخنده (1381). آموزش و پرورش پیش دبستانی .تهران: انتشارات دانشگاه پیام نور ، تهران
محمدی، محمدهادی و قائینی، زهره (1388). تاریخ ادبیات کودکان ایران(ادبیات کودکان درروزگارنو) تهران: چیستا.
میرزابیگی،علی (1373). نقش هنر در آموزش و پرورش وبهداشت روانی کودکان. انتشارات: مد
مرادحاصل،مهدی(1382). قصه‌گویی، قصه‌خوانی و شعر در مدارس دوره ابتدایی. تهران: موسسه فرهنگی منادی ترتیب
ناظمی، یحیی (1385). ادبیات کودکان. تهران: چاپار، چاپ اول.
همتی، اسماعیل (1388). کودک قصه و نمایش؛رشد ذهن کودک و تجربه های که در آفرینش قصه و نمایش. اراک: انتشارات علمی
aiken,lewisr(1985). Psychological-testing and assess ment,allyn and bacon. i nc.u.s.adwivedi,k. (1997). The ther apeutic use of stories, London: routledge
Green, E. (2011). Home, School, and Playroom: Training grounds for adult
gender Roles, 26, 129-147
Heffner, M.(2003).Experimental support for the use of story-telling to guide
behavior: Unpublished Doctoral Dissertation, West Virginia University
Johnson, M. (2007).The art of therapeutic story-telling. Minnesota Association for Children’s Mental Health
Peter, B. (2010). A short-term longitudinal study of children’s playgroun
games inprimary school: Implication’s for adjustment to school and social
adjustment in theUSA and the UK. Social Development, 13(1): 107-123.
Raymond, S. (2008). Digital Storytelling in the Classroom: New Media Pathways toLiteracy, Learning, and Creativity. Computers and Composition, 25(4), 449-452.
Nancy,mellon(1992).Story telling And the art of imagination.publishedin the U.S.A