خلاصه پایان نامه اصلاح رفتار رزین اپوکسی با افزایش نرم کننده و شتاب دهنده
پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد در رشته شیمی
گرایش شیمی
چکیده
رزینهای اپوکسی که از گروه پلیمرهای گرماسخت هستند، دارای خواصی مانند پایداری حرارتی بالا، چسبندگی خوب، مقاومت شیمیایی زیاد، سادگی قالبگیری و مقاومت به رطوبت میباشند. این رزینها به عنوان چسب، پوششها، رنگ و ابزارآلات پلیمری کاربرد دارند. متداولترین رزین اپوکسی از واکنش بیسفنولA و اپیکلروهیدرین در حضور باز تهیه
میشود که به وسیله عوامل پختی مانند آمینها، انیدریدها، فنولها و تیولها سخت میشوند. رزینهای اپوکسی سخت و شکنندهاند. این طرح به منظور اصلاح رفتار رزین اپوکسی با استفاده از نرمکننده و شتابدهنده انجام شده است. با استفاده از دو نوع رزین، دو نوع عامل پخت، یک شتابدهنده آمینی و یک نرمکننده نمونههایی تهیه و مورد بررسی قرار گرفت. استفاده از عامل پخت انیدریدی موفقیتآمیز نبود. نمونههای مورد آزمایش:
نمونه (الف) اپوکسیEPOLAM 2040 RESIN و عامل پخت آمینی EPOLAM 2047 با شتابدهنده،
نمونه (ب) اپوکسی 828 و عامل پخت آمینی EPOLAM 2047 و شتابدهنده،
نمونه (ج) اپوکسی EPOLAM 2040 و عامل پخت آمینی EPOLAM 2047 همراه نرمکننده دیاکتیل فتالات و شتابدهنده،
نمونه (د) مخلوط دو اپوکسی 828و EPOLAM 2040 عامل پخت آمینی EPOLAM 2047 و نرمکننده دیاکتیلفتالات همراه شتابدهنده.
آزمایش Tg با استفاده از دستگاه DSC روی نمونهها نشان داد که نمونههای دارای نرمکننده دارای دمای تبدیل شیشهای پایین بودند {بدون نرمکننده (الف) °C 7/78 و (ب)°C 0/89، با نرمکننده هر دو °C5/55}. آزمایش درصد ماده فرار در دمای °C105 و به مدت سه ساعت برای نمونههای (الف) 10/0-% و (ب) 11/0-% و برای نمونههای دارای نرمکننده، (ج) 10/0-% و (د) 18/0-% را نشان داد. دمای تخریب با دستگاه TGA در شرایط °C50-700 و تغییرات دمایی به ازای هر °C10 بود که برای نمونه بدون نرمکننده (الف)°C 350 و (ب)°C 373 و برای نمونههای با نرمکننده (ب) و (ج) به ترتیب °C345 و °C365 بود. درصد تورم در حلال استن برای اپوکسی بدون نرمکننده (الف) 3/24% و (ب) 5/17% و با نرمکننده (ج) 5/37% و (د) 1/38% شد. درصد جذب آب در نمونههای با نرم کننده (الف) و (ب) به ترتیب 22/0% و 16/0% و نمونههای بدون نرمکننده (ج) 13/0% و (د) 17/0% شد.
کلمات کلیدی: رزین اپوکسی، عامل پخت، شتاب دهنده، نرمکننده، دمای تبدیل شیشه ای، دمای تخریب
مقدمه
رزینهای اپوکسی مانند هر پلیمر دیگری تحت شرایط تولید، افزودنیها و دما قرار میگیرند و این عوامل روی خواص فیزیکی و شیمیایی آنها اثرگذار است. باتوجه به گسترش استفاده از این نوع رزینها تلاش میشود که خواص آنها بسته به نوع کاربردشان حفظ شده و یا بهبود یابد.
12 بیان مسأله
رزینهای اپوکسی[1] پلیمر هایی گرما سخت[2] هستند که کاربرد وسیعی در رنگ، چسب[3]، پوششها[4]، ایمپلنتهای پزشکی[5]، صنایع الکتریکی و ابزارآلات پلیمری دارند (اودگارد[6]، 2013). این رزینها از دو پایه مختلف; رزین اپوکسی و عامل پخت[7] تشکیل شدهاند. عامل پخت از نوع آمینها[8]، انیدریدها[9] و یا تیول[10]ها میتواند باشد. هنگامی که رزین اپوکسی سخت میشود ساختار شبکهای سه بعدی پیدا میکند که پلیمرهای حاصل دارای پایداری گرمایی[11] خوب و مدول[12] نسبتاً بالا و چسبندگی عالی هستند )کینلوچ و همکاران[13]، 2014؛ چن و همکاران[14]، 2013؛ بن صالح و همکاران[15]، 2014؛ ممانی و همکاران[16]، 1391).
ساختار شبکهای بالا باعث میشود که رزین سخت و شکننده و دارای مقاومت ضربهپذیری پایینی باشد (چن و همکاران، 2013). هدف از انجام این طرح انتخاب مواد مناسب برای تقویت نرمی رزین با حفظ حداقل خواص و دستیابی به شرایط پخت مناسب میباشد.
13 ضرورت انجام تحقیق
دامنه کاربرد رزین اپوکسی وسیع میباشد که بنا به نوع کاربرد و شرایط پخت آن، اصلاح میگردد، این طرح به دلیل اینکه شرایط پخت همراه با نرمکننده[17] را بررسی میکند، میتواند مورد توجه قرار گیرد.
14 اهداف تحقیق
مسأله مورد بحث، سختی و شکنندگی رزین اپوکسی پخت شده میباشد که هدف از این تحقیق اصلاح رفتار و دستیابی به حالت تقریباً بهینه و مناسب از رزین همراه نرمکننده و سیستم پخت برای رسیدن به رزین اصلاح شده است.
15 فرضیه های تحقیق
برای انجام این پروژه روشهای مورد نظر به صورت زیر مطرح میگردد:
الف تدارک رزین اپوکسی مناسب،
ب فرمولاسیون سیستم پخت،
ج انتخاب عوامل پخت متفاوت و بررسی خواص ناشی از استفاده از آن،
د دستیابی به سیستم پخت مناسب در حضور نرمکننده.
مقدمه
اصطلاح «رزین» از موادی که به طور طبیعی و در بیشتر موارد، از گیاهان به دست میآیند، گرفته شده است. در صورتی که محلولهای این مواد در حلالهای آلی، در هوا خشک شوند، به پوششهای محافظ و سختی تبدیل میگردند. کاربردیترین رزین طبیعی، روزین (یا کلوفان) است. بعدها، هر مادهی سنتزی که مکمل یا جایگزین این فراوردههای طبیعی شد، «رزین» نام گرفت (ظهوریانمهر[18]، 1376).
امروزه رزین به تعدادی از انواع پلیمرها، شامل محصولات تراکمی فنولفرمالدئید[19] و رزینهای اپوکسی، پلیمرهای وینیلی مانند پلیاستیرن[20] و پلیمتیلمتاکریلات[21]، و پلیمر های تراکمی طبقهی پلیآمید[22] یا پلیاستر[23] و ... گفته میشود. بیشترین اصطلاح رزین به پلیمرهای خطی یا شبکهای (یا قابل شبکهای شدن) که برای عملیات قالبگیری، ریختهگری یا روزنرانی و در پوششهای سطوح استفاده میشوند ارتباط دارد.
رزینها پلیمرهایی و به عبارتی کوپلیمر[24]هایی با وزن مولکولی بالا هستند که در درون زنجیره خود گروههای فعالی دارند. بیشتر این پلیمرها در دمای محیط، مایع با گرانروی بالا و ظاهر عسل مانند، شفاف با رنگ زرد روشن تا مایل به قهوهای هستند و یا به صورت پولک و دانههای جامدی هستند که برحسب نیاز در حلال مناسب حل میشوند (ظهوریانمهر و همکاران، مترجم، 1376).
22 رزین اپوکسی
اصطلاح اپوکسی به گروه شیمیایی اطلاق میشود که در آن یک اتم اکسیژن با دو اتم کربن دیگر که به نوعی به هم پیوند خوردهاند، متصل میباشند. سادهترین اپوکسی دارای یک ساختمان حلقوی سه عضوی بوده که اصطلاحاً به آن "1و2 اپوکسی" یا "آلفا اپوکسی" گفته میشود (دادییوک و گودمن[25]، 2013؛ راتنا[26]، 2010).
23 تاریخچه
ترکیبات دارای رزین اپوکسی از اواخر قرن نوزده (در سال 1891) توسعه پیدا کردند (لی[27]، 1967).
در اواخر دهه 1930 دو محقق به طور جداگانه از ترکیب اپیکلروهیدرین[28] و بیسفنول A[29] رزین اپوکسی را ساختند که اولین رزین اپوکسی در دسترس شد. در 1936 دکتر پییر کاستان[30] که در یک شرکت در زوریخ [31]
آلمان مشغول کار بود رزین اپوکسی را توسعه داد، این رزین گرماسخت از واکنش با یک انیدرید بدست آمد. در 1955 شرکت شل[32] آمریکایی یک اداکت آمیناپوکسی به عنوان عامل پخت تولید نمود. در 1958 اولین پوششهای صنعتی برای صنعت نقاشی به صورت رزینهای جامد تهیه شدند (می[33]، 1987).
دردهه 1980 افزایش ملزومات در صنایع کامپوزیت برای کاربردهای هوا فضا و دفاعی، رزینهای اپوکسی چند عاملی با کارآیی بالا بر پایه ساختار های فنولی و آمینی کمپلکس گسترش یافت. در همین دهه رزینهای اپوکسی با کارآیی بالاتر برای استفاده در صنایع الکترونیک و رایانه تولید شد، در دههی 1990 رزینهای اپوکسیآکریلات پخت شونده با تابش، رشد یافتند، رزینهای مقاوم به نور و چاپ در صنایع الکترونیک از این دسته میباشند (خلینا[34]، 1392). تولید رزین اپوکسی به علت کاربردهای فراوانی که پیدا کرده همچنان رو به گسترش است (دادییوک و گودمن، 2013).
24 ساخت رزین اپوکسی
متداولترین راه تهیهی رزینهای اپوکسی تراکم یک ترکیب پلیهیدروکسی در حضور یک باز است. معمولاً یک بیسفنول (مانند بیسفنول A) است که در بیشتر موارد با اپیکلروهیدرین، محصول واسطهای با وزن مولکولی پایین میدهد که در شکل (21) آورده شده است. این واسطه یک پلیمر خطی، دارای گروههای اپوکسید انتهایی و هیدروکسیلهای میانی است. در این واکنش، اپیکلروهیدرین اضافی باعث میشود که انتهای زنجیرها به گروههای اپوکسی ختم شوند (ظهوریانمهر و همکاران، مترجم، 1376).
Abstract
Epoxy resins are a class of thermosetting polymers which have properties such as high thermal and chemical stability, excellent adhesion properties, moisture resistance and simply processible. This resins wildly used for adhesive, coating, painting and tools of polymeric. Common of epoxy resins are prepare by reaction of bis phenol A with epiclorohydrin in presence of a base as catalyst. Epoxy resins can be cured with amines, thiols, anhydrides and phenols. In this project some modification of epoxy resin and behavior was achieved with using a plasticizer and accelerator. Samples were prepared using two types of resins, two curing agents, amine accelerator and plasticizer. The resins behavior were studied. Samples of testing are:
Sample (a): epoxy EPOLAM 2040 RESIN with amine curing agent EPOLAM 2047 HARDNER and accelerator,
Sample (b): mixing of two type of epoxy (828 and EPOLAM 2040) and amine curing agent EPOLAM 2047 and plasticizer (DOP) with accelerator,
Sample (c): epoxy EPOLAM 2040 and amine curing agent EPOLAM 2047 with plasticizer (DOP) and accelerator,
Sample (d): epoxy 828and amine curing agent EPOLAM 2047 with accelerator
The DSC studies were reviled that Tg of the resin samples were decreased from (a) 78.7˚C and (b) 89.0˚C to 55.5˚C with using DOP as plasticizer. The volatile content of the same carried out at 105˚C during 3 hour were (a) -0.10%, (b) -0.18%, while the value for the plasticizer same were (c) -0.10% and (d) -0.11%. Thermal decomposition of the samples were (a) 350˚C, (b) 373˚C and (c) 345˚C (d), 365˚C. Inflation present in acetone solvent showed for samples (a) 24.3%, (b) 17.5% and 37.5%, 38.1% respectively for (c) and (d). Water absorption percent were for samples within plasticizer (a) 0.22% and (d) 0.16% and samples without plasticizer (b) 0.13%, (c) 0.17%.
Key words: epoxy resin, curing agent, thermal decomposition, plasticizer.
فهرست پایان نامه اصلاح رفتار رزین اپوکسی با افزایش نرم کننده و شتاب دهنده
فهرست:
عنوان صفحه
چکیده. 1
فصل اول: مقدمه.
11 مقدمه. 2
12 بیان مسأله. 2
13 ضرورت انجام تحقیق. 3
14 اهداف تحقیق. 3
15 فرضیه های تحقیق. 3
فصل دوم: مروری بر تحقیقات انجام شده.
21 مقدمه. 4
22 رزین اپوکسی. 4
23 تاریخچه. 5
24 ساخت رزین اپوکسی. 5
25 سخت شدن. 6
251 فرایند پخت با آمین. 7
252 فرایند پخت با انیدرید. 8
253 عوامل پخت فنولی. 8
254 عوامل پخت گوگرددار. 9
26 شتابدهندهها. 9
27 نرمکنندهها. 10
28 خواص رزینهای اپوکسی. 10
29 کاربرد رزین اپوکسی. 11
فصل سوم :مواد و روشها.
31 مقدمه. 12
3 2 مواد. 12
33 روش کار. 12
3-3-1 مشاهدات. 14
34 دستگاههای مورد استفاده. 14
341 گرماسنجی روبشی تفاضلی(DSC). 14
342 آنالیزگر حرارتی(TGA). 15
343 دستگاه اندازه گیری مدول فشاری. 15
فصل چهارم: نتایج و بحث.
41 مقدمه. 16
411 اثر نرمکننده بر دمای تبدیل شیشهای. 16
412 اثر نرمکننده بردمای تخریب. 18
413 درصد مواد فرار. 23
414 آزمون فرورفتگی سوزن. 25
415 اثر نرمکننده بر مدول فشاری. 25
416 مقاومت شیمیایی در حلال. 26
427 نفوذپذیری آب. 28
فصل پنجم: نتیجه گیری.
51 مقدمه. 30
511 اثر دما. 30
512 تأثیر نرمکننده و اپوکسیها بر Tg 30
513 دمای تخریب. 31
514 درصد ماده فرار. 31
515 تأثیر نرمکننده بر مدول فشاری. 31
516 نفوذپذیری نسبت به آب. 31
517 مقاومت شیمیایی. 31
518 میزان شتابدهنده. 32
519 نوع رزین. 32
52 توجیه رفتار انیدرید. 32
فهرست منابع. 33
منابع فارسی. 33
فهرست منابع انگلیسی. 34
پیوست الف. 37
چکیده انگلیسی. 40
منبع:
1- ASTM D695. Standard Test Method for Compressive Properties of Rigid Plastics. 2010.
2- ASTM D543. Standard Practices for Evaluating the Resistance of Plastics to Chemical
Reagents. 2006.
3- ASTM D2832. Standard Guide for Determining Volatile and Nonvolatile Content of
Paint and Related Coatings. 2011.
4- ASTM D3895. Standard Test Method for Oxidative-Induction Time Polyolefins by
Differential Scanning Calorimetry. 2007.
5- ASTM D3850. Standard Test Method for Rapid Thermal Degradation of Solid Electrical
Insulating Materials by Thermogravimetric Method (TGA). 2006.
6- ASTM D570. Standard Test Method for Water Absorption of Plastics. 2010.
7- Balasubramanya P, Natarajan K. 2014. Mechanical and Morphological Studies of
Modified Epoxy Resin Matrix for Composite Applications. Emerging Technology and
Advanced Engineering Journal, 4(1): 281-288.
8- Ben Saleh A, Mohd Ishak Z, Hashim A, Kamil W, Ishiaku U. 2014. Synthesis
and Characterization of Liquid Natural Rubber as Impact Modifier for Epoxy Resin.
Physics Procedia Journal, 55: 129-137
9- Chen J, Kinloch A, Sprenger S, Taylor A. 2013. The Mechanical Properties and
Toughening Mechanisms of an Epoxy Polymer Modified with Polysiloxan-based Core-
Shell Particles. Polymer Journal, 54: 4276-4289.
10- Grimsley B, Hubert P, Song X, Cano R, Loos A, Pipes R. 2002. Effects of Amine
and Anhydride Curing Agents on the Vartm Matrix Processing Properties. SAMPE
Journal, 38(4): 8-15.
11- Hardis, R., Jessop J, Peters F.E. Kessler M.R. 2013. Cure Kinetics Characterization and
Monitoring of an Epoxy Resin Using DSC, Raman Spectroscopy, and DEA.
Composites. Part A: Applied Science and Manufacturing Journal, 49: 100-108.
12- Khosravi E, Musa O. 2011. Thermally Degradable Thermosetting Materials. European
Polymer Journal, 47: 465-473.
13- Kinloch A.J, Lee S.H, Taylor A.C. 2014. Improving the Fracture Toughness and the
Cyclic-Fatigue Resistance of Epoxy-Polymer Blend, Polymr Journal, 55: 6325-6334.
14- Lu Sh , Ban J, Yu Ch, Deng W. 2010. Properties of Epoxy Resins Modified with Liquid
Crystalline Polyurethane. Iranian Polymer Journal 19 (9): 669-678.
15- Odegard G.M., Jensen B.D, Gowtham S., Wu J, He J, Zhang Z. 2014. Predicting
Mechanical Response of Cross linked Epoxy Using ReaxFF. Chemical Physics Letters,
591: 175-178.
16- Rane U. G, Sabnis A, Shertukde V. 2014. Synthesis and Characterization of Imide
Ontaining Hybrid Epoxy Resin with Improved Mechanical and Thermal Properties.
International Journal of Polymer Science, 2014: 10 p.
17- Singla M, Chawla V. 2010. Mechanical Properties of Epoxy Resin – Fly Ash Composite.
Journal of Minerals & Materials Characterization & Engineering, 9(3): 199-210.
18- Sprenger, S. 2013. Epoxy resin Composites with Surface‐Modified Silicon Dioxide
Nanoparticles: A review. Journal of Applied Polymer Science, 130(3): 1421-1428.
19- Souza J, Reis J. 2013.Thermal behavior of DGEBA (Diglycidyl Ether of Bisphenol
A) Adhesives and its Influence on the Strength of Joints. Applied Adhesion.
Science, 1(6): 1-10.
20- Merad, L., Benyoucef B., Abadie M.J.M., Charles J.P. 2014. Characterization and
Mechanical Properties of Epoxy Resin Reinforced with TiO2 Nanoparticles.
Experimental Techniques, 38(1): 59-66.
21- Ardebili H, Petch M. 2009. Encapsulation Technologies for Electronic Application. 1st
edn. Andrew W, 504 p.
22- Braun D, Cherdon H, Ritter H. 2001. Polymer Synthesis: Theory and Practice:
Fundamentals, Methods, Experiments; with 31 Tables. Springer Science & Business Media, 333 p.
23- Dodiuk H, Goodman S. 2013. Handbook of Thermoset Plastics. Andrew W, 800 p.
24- Ebewel H O.. 1996. Polymer Science and Thecnology. New York: CRC Press, 530 p.
25- Kutz M. 2012. Handbook of Environmental Degradation of Materials. Ray S, Cooney R.
Thermal Degradation of Polymer and Polymer Composites. Andrew W. 936 p.
26- Lee H., Neville K. 1967. Handbook of epoxy resins. New York. McGraw-Hill. 922p.
27- Lobo H, Bonilla J. 2003. Handbook of Plastic Analysis. New York. Marcel Dekker, Inc.
620 p.
28- Lobo H, Bonilla J. 2003. Handbook of Plastic Analysis. Salamon A W., Fielder K J..
Practical Uses of Differential Scanning Calorimetry for Plastics. New York. Marcel
Dekker, Inc. 620 p.
29- Lobo H, Bonilla J. 2003. Handbook of Plastic Analysis. Kinzy S, Falcon R.
Thermogravimetric Analysis of Polymers. New York. Marcel Dekker, Inc. 620 p.
30- May C. 1987. Epoxy Resins: Chemistry and Technology. 2nd edn. New York: CRC Press,
1288 p.
31- Ratna D. 2007. Epoxy Composites: Impact Resistance and Retardancy. iSmithers Rapra
Publishing, 118 p.
32- Yang J. Modification of Epoxy Resins with Functional Hyper branched Poly(Arylen
Ester) s. chapter 8, Literature Review of Epoxy Toughening. 154-169. 1998. PhD thesis.
Virginia.
33- Perkins S. A Study of the Mechanical Behavior of Epoxy System under Different Testing
Temperatures. 2011. PhD thesis. University of Florida.