خلاصه پایان نامه بررسی مفهوم نماد گاو نر در صنایع دستی ایران در دوران هخامنشی
پایان نامه کارشناسی ارشد رشتهی صنایع دستی گرایش پژوهش
چکیده:
کهنالگوی گاو نر همچون دیگر نمادهای کهن در صنایع دستی باستانی ایران، مفهومی جاودانه دارد. در این پژوهش نخست تمامی اساطیر مرتبط با گاو نر در متون کهن بررسی شده است. سپس با استفاده از روشهای رایج در روانشناسی اعماق برای مطالعات اسطورهشناختی و نماد شناسی، اساطیر کهن ایران و مجالس نمادین منقوش بر صنایع دستی هخامنشی بررسی شده تا این مفهوم جاودانه تبیین گردد. با توجه به این نتایج، کهنالگوی گاو نر یکی از نمادهای مبین گره های موجود در قسمت تیره روان انسان(سایه) است که طی مراحل قهرمانی اسطورهای در فرایند رشد فردیت توسط انسان قهرمان قربانی میشود. در این فرایند قهرمان بر سایه خویش چیره گشته و پس از تکمیل فرآیند خودشناسی، به دوران پختگی و سرآغاز کمال راه مییابد. البته نتایج حاصل از کاربرد این روشها قطعیتی ندارند و قابل نقد و بررسی میباشند.
بر اساس منابع کهن اساطیری ایران آیین قربانی بر اساس اصل تکرار آیین ازلی و به منظور نیرو دادن به خورشید برای اطمینان از گردش به موقع روز و سال و ماه انجام می شده است.
کلیدواژه ها: نماد گاونر - اساطیر کهن ایران - صنایع دستی ایران - دوران هخامنشی - روانشناسی اعماق
فرگرد یکم :کلیات تحقیق
1 -1 مقدمه
در دوران هخامنشی صنایع دستی با نماد گاو در مراسم مذهبی و زندگی روزمره مردم کاربرد آیینی هم داشتند. نقوش موجود در صنایع دستی ایران به دلیل حفظ طرحهای اصیل و نمادهای کهن همواره پایگاهی مناسب برای ایدهپردازی هنرمندان امروز بودهاند. کهنالگوی ورزا در صنایع دستی ایران هخامنشی به دو صورت کلّی واقعگرایانه و انتزاع یافته نقش شده است، یعنی یا شکل طبیعی گاو به عنوان نماد در مجلسی استفاده شده و یا اینکه جزئی از اندام گاو مثل شاخ، گوش، دم، نیمتنه و سردیس در ترکیبی نمادین( به عنوان مثال گاو -مرد) آمده است. این دو صورت همچنین در مجالس مرکب با برخی نمادهای دیگر از قبیل انسان، خورشید، ماه، فروهر و.. نقش شده است.
مجالس یادشده مفاهیمی را نمادین میسازند که حضور کهنالگوی گاو را در آثار باستانی ایران جاودانه ساخته است. مثال بارز این ادعا مجلس نمادین گرفت و گیر شیر و گاو در تخت جمشید است. در این پژوهش تلاش خواهد شد تا برای آشنایی هر چه بیشتر اهل هنر با مفاهیم جاودانهی نهفته در پس نمادها، مفهوم کهنالگوی گاو از دریچهی اساطیر کهن ایرانی بررسی گردد. اسطورههای کهن نیز به نوبهی خود برای انتقال مفاهیم از زبانی رمزآلود بهره میجستهاند. امروزه برای درک مفاهیم رمزآلود اساطیری علومی نوین از جمله زبانشناسی و روانشناسی به کمک اسطورهشناسان و دینپژوهان شتافتهاند.
مکاتب روانشناسی نوین میکوشند با پژوهش در اساطیر به مفاهیم نمادین کهن الگوهای جاودانه دست یابند. برای نیل بدین هدف در این پژوهش پس از بررسی اساطیر مرتبط با گاو و نقشی که گاو در این اساطیر بر عهده دارد، با استفاده از شیوهی تحلیل اساطیر در مکتب اسطورهشناسی روانشناختی(نظرات یونگ) -یا همان روانشناسی اعماق - به عنوان یکی از مکاتب رایج در تحلیل اساطیر و جنبه های رازآلود آن، تلاش شده است تا مفهوم جاودانهی کهنالگوی ورزا در مجالس نمادین هخامنشی با توجه به اساطیر کهن ایران مورد تحلیل بررسی قرار گیرد.
اکثر پژوهشهای دانشگاهی بر اساس مکاتبی نظیر اسطوره شناسی زبانشناختی و یا آرای دکتر مهرداد بهار، که خود بر پایهی نظرات میرچا الیاده و نظریهی مادرسالاری استوار میباشد، صورت گرفته است. برخی دیگر با تاکید خاص بر ادبیات عوام و با استفاده از مکتب ساختارشناسی اشخاصی چون کاسیرر انجام شده است. استفاده از مکتب اسطورهشناسی روانشناختی نیز بدین دلیل است که تاکنون در داخل کشور پژوهشی در سطح دانشگاهی بر اساس آن صورت نگرفته و به بوتهی نقد اساتید صاحبنظر سپرده نشده است. البته باید تاکید کرد که مکتب یادشده همانند دیگر مکاتب حوزهی نماد و اسطوره، تنها یک فرضیه است و نه یک نظریۀ قطعی و نتایج به دست آمده بر اساس اصول مطروحه در آن نیز هیچ قطعیتی ندارد. از آنجایی که در این پژوهش تحلیل مجالس نمادین نیز با استفاده از نتایج یاد شده صورت خواهد پذیرفت، لازم است تأکید شود که با توجه به آرای اساتید محترم، این نوع تحلیلها نیز جنبهی تجربی داشته و اثبات شده نیستند. به همین سبب تلاش شده است تا نتیجه گیری نهایی پژوهش بر اساس متون کهن ایران صورت پذیرد. امید است تا انرژی ذهنی مصروفه در انجام مراحل دشوار این پژوهش مثمر ثمر بوده و راهگشای تحقیقات بعدی در زمینهی پیوند نمادها با روان انسان باشد.
1 -2 اهداف تحقیق
بررسی اشکال مختلف نقش گاو نر در صنایع دستی ایران هخامنشی
اثبات نمادین بودن نقش گاو
بررسی مفهوم نماد گاونر در صنایع دستی ایران هخامنشی
مطالعهی ارتباط اسطورهای نماد گاونر با دیگر عناصر نمادین در صنایع دستی ایران هخامنشی
1 -3 اهمیت و ضرورت تحقیق
صنایع دستی ایران هخامنشی نمایش دهنده باورهای هنرمندان و مردمان ایران در دوران هخامنشی است. فراوانی نماد گاونر در صنایع دستی ایران کهن و هنرهای سنتی امروزین، نشان دهنده نقش پر اهمیت این جاندار در باورهای ایرانیان باستان است.
بررسی مفهوم نماد گاو نر در صنایع دستی ایران در دوران هخامنشی تحقیقی است جهت تولید دانش نظری برای افزایش آگاهی طراحان صنایع دستی در زمینهی نماد و اسطوره.
1 -4 پرسشهای پژوهش
آیا نقش گاو نر یک نماد است؟
گاو نر به چه اشکالی در صنایع دستی هخامنشی اجرا شده است؟
فراوانی نماد گاو نر در صنایع دستی ایران هخامنشی به چه دلیل است؟
گاو نر در اساطیر ایران با کدام ایزدان در ارتباط است؟
کارکرد نماد گاو نر در صنایع دستی ایران هخامنشی چیست؟
نماد گاونر در صنایع دستی ایران هخامنشی با کدام یک از عناصر تصویری نمادین دیگر در ارتباط است؟
1 -5 فرضیهها
نقش گاو نر یک نماد است و دارای یک مفهوم کهنالگویی مشخص است.
کهنالگوی گاو نر به صورت واقعگرایانه و همچنین در حالت انتزاع یافته نقش شده است.
فراوانی نماد گاونر در صنایع دستی ایران هخامنشی به دلیل اهمیت آن در اساطیر ایران است.
گاو نر در اساطیر ایران با ایزدانی که در اساطیر نقشی در ارتباط با چهارپایان بر عهده دارند، در ارتباط است.
نماد گاو نر در صنایع دستی ایران کهن کارکردی تعویذگونه و برای محافظت داشته است.
نماد گاونر با برخی از دیگر عناصر نمادین از جمله ماه در ارتباطی اسطورهایست.
1 -6 روش تحقیق
روش تحقیق از نظر هدف: نظری
روش تحقیق از نظر روش: توصیفی
روش یافته اندوزی (روش گردآوری دادهها): کتابخانه ای و میدانی
روش تجزیه و تحلیل:تطبیقی
فرگرد دوم: گاو نر در اساطیر ایران
گاو نر در متون اساطیری و حماسی ایران به شخصیتهای متعددی نسبت داده شده است. و همچنین به عنوان موجودی مقدس برای مقاصد خاصی قربانی شده است.
در فرگرد پیش رو به منظور بررسی نقش ورزا در اساطیر ایران هخامنشی در بند یکم در مورد آفرینش و قربانی گاو مطالبی که از منابع معتبر استخراج شده است، آورده خواهد شد. در بند دوم در مورد پیکرگردانی شخصیتهای اساطیری به صورت ورزا نکاتی ارائه خواهد شد.
در متون پهلوی در مورد آفرینش و قربانی گاو بخصوص در بندهش و گزیدههای زاداسپرم مطالبی ذکر شده است.
2 -1 آفرینش و قربانی گاو
ایرانیان باستان عقیده داشتند که هستی در مینو آفریده شد. آسمان نخستین بخش از جهان بود که آفریده شد. پس از آن آب، و سپس زمین آفریده شد. بعد از اینها نوبت به نخستین نمونه حیوانات رسید و گاو یکتا ( اِوَگدات) آفریده خلق شد. کیومرث نمونه نخستین مردمان پس از گاو آفریده شد»(کرتیس بیتا، 130).
هنگامی که اول بار آفریدگان به وجود آمدند، در حالت «مینویی» بودند: درخت بدون پوست و خار بود، و گاو سفید و درخشنده همچون ماه، و گیومرث که نمونه نخستین انسان است، همچون خورشید می درخشید(هینلز 1975، 87).
در این اسطوره ارتباط گاو با ماه و ارتباط نخستین انسان یا نمونه شهریار زمینی با خورشید بیان شده است و در فرگردهای آتی بدانها پرداخته خواهد شد.
طبق روایات زرتشتی، گیومرث و گاو سه هزار سال را به نیکی سپری کردند اما اهریمن در نخستین حمله اش به جهان گیومرث و گاو نخستین را کشت. اهریمن در حمله به دنیای ساخته اورمزد دیو آز و گرسنگی و مرگ، استویدات، را برای نابودی ورزا، گاو نخستین فرستاد. دیو بر گاو چیره شد و ورزا از لاغری جان سپرد. از از اندام های او این حیوان چندین گونه دانه گیاهی و خوراکی و انواع گیاهان دارویی آغاز به روئیدنکردند. نطفه گاو به ماه رسید و در آنجا پالوده شد. در ابتدا یک جفت گاو نر و ماده و از آنها انواع مختلف حیوانات و چهارپایان سودمند به وجود آمدند. به همین گونه، چون کیومرث درگذشت، نطفه او را زمین پذیرفت. از تن او که از فلز بود، انواع مختلف فلزات به زمین رسید و از نطفه او مشی و مشیانه که نخستین زوج بشر بودند، از زمین روییدند. اهورامزدا فروهر کیومرث را به خورشید پایه فرستاد و از آنروز تابحال از طریق خورشید میدرخشد( shaki, 2000 )و(Malandra,2001).
پژوهشگران اعتقاد دارند این نسخهی متأخر از نسخهی باستانی اسطوره رونویسی شده است و شخصیت های موجود در آن تا حدی دستکاری شدهاند و در واقع کیومرث همتای پهلوی یمهی اوستایی (yima) است. جمشید نخستین انسان و نخستین شهریار است. نسل بشر از پشت جمشید بوجود آمده است. کیومرث نیز مانند جم و همتای کهن ودایی او یمه شخصیتی خورشیدی است. نقش یمه یا جمشید شاهنامه به عنوان نمود شهریار زمینی و یا نخستین شهریار در ایزد مهر نیز تبلور یافته است. در مهرپرستی گاوکشی به میترا و در زرتشتیگری به اهریمن نسبت داده شده است. جمشید نیز به عنوان نخستین کسی که گاو را قربانی کرده است، شناخته میشود. همتای ودایی جمشید، یمه (yama)، خدای جهان زیرین و مرکب او گاوی است که قربانی میشود. اسطورهی جمشید کهنترین صورت قهرمانی موجود در اوستا و وداهاست که با کهنالگوی گاو در ارتباط است. در گاتها آمده است که جمشید از کسانی است که گاو را قربانی کرده است. زرتشت او را سرزنش کرده که برای خشنود ساختن مردمان، خوردن گوشت گاو را به آنها توصیه کرده است. برپایی آیین نوروز را نیز یادگاری از جمشید میدانند. مورخینی نظیر هرودوت از مراسم گاو کشی در نوروز و همچنین در مهرگان (جشن گاهنبار مرتبط با میترا) در میان ایرانیان مطالبی را ذکر کردهاند(SKJÆRVØ,2008 ).
در مورد شخصیتهای اساطیری مرتبط با گاو و جمشید در بخشهای آتی بیشتر صحبت خواهد شد.
2 -1 -1 گوشوروان
در امتداد روایت اسطوره آفرینش از گوشورون/ گوشوروان ( روان گاو) یاد می شود که پس از کشته شدن گاو نخستین از بیدادی که بر او روا شده بود و فقدان چوپانی حمایتگر به اهورامزدا شکایت کرد. در پاسخ او اهورامزدا زرتشت را به عنوان پشتیبان او معرفی نمود( Malandra,2001).
2 -1 -2 صورت فلکی ثور
مقام گاو در زمین برابر ثور در آسمان است. واژۀ ثور به معنای ورزا یا همان گاو نر است. صورت فلکی ثور در نقشه های نجومی منطقه از دوران باستان تاکنون به شکل گاو نری تصور شده است که خوشه پروین را در کوهان خود حمل میکند. این گاو نر گاهی بالدار تصویر شده است. در نقشههای باستانی نجومی صورت فلکی کماندار نوک پیکان خود را به سمت ثور نشانه رفته است.
ثور دومین برج از برجهای دوازده گانه است. در تمدن آشور نام دومین ماه «گاو هدایتگر» بوده است. در مُهرهای بابلی، عبارت «گاو روشنایی » یا «گاو آسمانی » دیده میشود. در ادبیات فارسی، صورت فلکی ثور با نامهای گاوِ گردون و گاوِ آسمان آمده است(یزدی،1389).
Abstract:
فهرست پایان نامه بررسی مفهوم نماد گاو نر در صنایع دستی ایران در دوران هخامنشی
فهرست:
فرگرد یکم: کلیات تحقیق 1
1 -1 مقدمه 2
1 -2 اهداف تحقیق 3
1 -3 اهمیت و ضرورت تحقیق 3
1 -4 پرسش های پژوهش 3
1 -5 فرضیهها 4
1 -6 روش تحقیق 4
فرگرد دوم: گاو نر در اساطیر ایران هخامنشی 5
2 -1 آفرینش و قربانی گاو 6
2 -1 -1 گوشوروان 7
2 -1 -2 صورت فلکی ثور 8
2 -1 -3 گاو آسمانی 8
2 -2 گاو مرد 9
2 -3 پیکرگردانی شخصیتهای اساطیری به صورت ورزا 9
2 -3 -1 میترا 10
2 -3 -2 یمه، جم (جمشید) 11
2 -3 -3 فریدون، ثرئتونه 12
2 -3 -4 بهرام(ورثرغنه) و ایندرا 13
2 -3 -5 سومه، هوم 16
2 -3 -6 تیشتریه (تیشتر) 18
فرگرد سوم: مکتب اسطورهشناسی روانشناختی یا روانشناسی دین 20
3 -1 تکوین و تشکل روانی در اسطورهشناسی روانشناختی 21
3 -2 تحلیل اساطیر در اسطورهشناسی روانشناختی 22
3 -2 -1 نظریهی روانشناسی تحلیلی در مکتب اسطورهشناسی روانشناختی 23
3 -3 بنمایههای اساطیری از دیدگاه اسطورهشناسی روانشناختی 24
3 -3 -1 اساطیر یا توضیحات مفهوم امر متّعال 25
3 -3 -2 مفهوم ثنویت 27
3 -3 -3 مفهوم تثلیث 28
3 -3 -4 اسطورهی قهرمان یا آیین گذار و قربانی حیوان توتم 29
3 -4 نماد یا کهنالگو از دیدگاه اسطورهشناسی روانشناختی 31
3 -4 -1 نقش نمادها در فرایند کمالطلبی انسان 33
فرگرد چهارم: بررسی مفهوم جاودانهی کهنالگوی گاو نر در اساطیر 36
4 -1 کهنالگوهای نهفته در اساطیر قهرمانی جمشید و دیگر شخصیتهای مرتبط 39
4 -1 -1 نمادهای مرتبط با مفاهیم امر متّعال و مسیر تعالی 40
4 -2 نمادهای مرتبط با فرایند رشد فردیت در دوران قهرمانی 45
4 -2 -1 نمادهای مرتبط با مفاهیم تولّد یا گذر از جهان روح در دورهی ترفندباز 46
4 -2 -2 نمادهای مرتبط با مفاهیم ثنویت 48
4 -2 -3 نمادهای مرتبط با مفاهیم جنگ درونی یا جهاد اکبر و تثلیث 50
4 -2 -4 نمادهای مرتبط با مفهوم قربانی گاو نر در دورهی شاخ قرمز 54
4 -2 -5 نمادهای مرتبط با مفهوم وحدت در دورهی دوقولوها 62
فرگرد پنجم: بررسی مفاهیم و صورتهای کهنالگوی ورزا در مجالس نمادین منقوش بر صنایع دستی
هخامنشی 68
5 -1 صورت واقعگرایانه 69
5 -2 صُوَر مرکّب 71
5 -2 -1 گاو آسمانی (بالدار) 71
5 -2 -2 گاو آسمانی با چهرهی انسان 72
5 -3 نماد گاو جفتی (ثنویت روانی) 74
5 -3 -1 ارتباط نمادهای ثنویت و تثلیث 76
5 -4 گاو و نماد سهتایی مقدس 78
5 -5 جنگهای قهرمان 84
5 -6 گاو و گندم 88
5 -7 گاو و دیگر نمادهای حیوانی 89
5 -7 -1 گاو و ماهی 89
5 -7 -2 گاو و شیر 89
5 -7 -3 گاو و گراز 93
نتیجهگیری 95
نتیجه گیری بر اساس متون کهن اساطیری ایران 95
نتیجه گیری بر اساس علم روانشناسی 96
منابع و مآخذ 98
منبع:
کتابها
آموزگار، ژاله. 1387. زبان، فرهنگ، اسطوره، مجموعه مقالات. تهران: معین.
الیاده، میرچا. 1948. رساله در تاریخ ادیان. ترجمۀ جلال ستّاری. 1385. تهران: سروش.
الیاده، میرچا. 1987. دینپژوهی. ترجمۀ بهاءالدین خرمشاهی. 1389. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
اولانسی، دیوید. بیتا. پژوهشی نو در میتراپرستی. ترجمهی مریم امینی. 1387. تهران: چشمه.
باجلان فرخی، محمد حسین. 1388. در قلمرو انسانشناسی. تهران: نشر افکار.
بهار، مهرداد. 1386 . ادیان آسیایی. تهران: نشر چشمه.
بهار، مهرداد. 1387. از اسطوره تا تاریخ. تهران: چشمه.
بهزادی، رقیه. 1384. قومهای کهن در قفقاز، ماورای قفقاز و هلال حاصلخیز. تهران: نشر نی.
بروسیوس، ماریا. 1994. زنان هخامنشی. ترجمهی هایده مشایخ. 1387. تهران: هرمس.
بویس، مری. بیتا. آیین زرتشت کهن روزگار و قدرت ماندگارش. ترجمه ی ابوالحسن تهامی. 1388 . تهران: موسسه انتشارات نگاه.
بیرلین، ج.ف . 1993. اسطورههای موازی. ترجمهی عباس مخبر. 1386. تهران: نشر مرکز.
پوپ، آرتور اپهام. بی تا. شاهکارهای هنر ایران. اقتباس و نگارش : پرویز ناتل خانلری. 1387. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
پورداود، ابراهیم. 1377 . یشتها. تهران: اساطیر.
چایلد، ویر گوردون. 1970 .آریایی ها. ترجمه ی محمد تقی فرامرزی. 1387. تهران: موسسه انتشارات نگاه.
حکمت، علی اصغر. 1387. تاریخ ادیان. تهران: پژواک کیوان.
دادور، ابوالقاسم و الهام منصوری. 1385. درآمدی بر اسطورهها و نمادهای ایران و هند در عهد باستان. تهران: دانشگاه الزهرا(س)، کلهر.
دوبوکور، مونیک. بیتا. رمزهای زندهجان. ترجمهی جلال ستاری. 1387. تهران:مرکز.
دهباشی، علی. 1387. نوروز، مجموعه مقالات. تهران: شرکت نشر نقد افکار.
دیمز، اورلی. 2004. تندیسگری و شمایل نگاری در ایران پیش از اسلام. ترجمهی علی اکبر وحدتی. 1388. تهران: نشر ماهی.
رستگار فسایی، منصور. 1388. پیکرگردانی در اساطیر. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
زینر، رابرت چارلز. بی تا . زروان، یا، معمای زرتشتی گری. ترجمه ی تیمور قادری. 1384 . تهران: امیرکبیر.
ستاری، جلال. 1384. اسطوره در جهان عرب و اسلام. تهران: مرکز.
ستاری، جلال. 1386. مدخلی بر رمزشناسا عرفانی. تهران: مرکز.
ستاری، جلال. 1384. جهان اسطورهشناسی(3). تهران: مرکز.
سرخوش کرتیس، وستا . بی تا. اسطوره های ایرانی. در جهان اسطوره ها(2)، ترجمه ی عباس مخبر. 1385 .تهران: نشر مرکز.
شمیسا، سیروس. 1388 . نگاهی به تاریخ و اساطیر ایران باستان؛ تقریرات مهرداد بهار. تهران: علم.
غراب، راهله. 1384. نماد خورشید در فرهنگ و ادبیات. مشهد: محقق.
فرنو، بهروز. 1384 . منشأ فرهنگ، تمدن و هنر در بین النهرین کهن. تهران: انتشارات سوره مهر.
فروید، زیگموند. 1913 . توتم و تابو. ترجمه محمد علی خنجی. 1349. ایران: نشر الکترونیکی کتابناک.
فضائلی، سودابه. 1388 . فرهنگ غرایب. تهران: افکار.
قدیانی، عباس. 1387. تاریخ ادیان و مذاهب در ایران. تهران: فرهنگ مکتوب.
قدیانی، عباس. 1387. تاریخ، فرهنگ و تمدن ایران در دورهی آریاها و مادها. تهران: فرهنگ مکتوب.
قرشی، امان الله. 1380. ایران نامک. تهران: هرمس.
کمپبل، جوزف. 1948. قهرمان هزار چهره. ترجمهی شادی خسروپناه. 1389. مشهد: گل آفتاب.
کمرون، جورج گلن. 1936. ایران در سپیده دم تاریخ. ترجمه حسن انوشه. 1387. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
گرنی، الیور. 1990. هیتیها. ترجمهی رقیه بهزادی. 1388. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
گویری، سوزان. 1386. اناهیتا در اسطودههای ایرانی. تهران: ققنوس.
لانگ، مارشال و چارلز برنی. 1971. تاریخ اقوام کوه نشین شمال غرب ایران. ترجمهی هوشنگ صادقی. 1386. تهران: نگاه.
لوی استراس، کلود.. 1978. اسطوره و تفکر مدرن. ترجمهی فاضل لاریجانی و علی جهان پولاد. 1390. فرزان روز.
مزداپور، کتایون. 1381. سروش پیر مغان. تهران:ثریا.
معصومی، غلامرضا. 1387 . مقدمه ای بر اساطیر و آیین های باستانی جهان. تهران: انتشارات سوره مهر.
معیری، هایده. 1381. مغان در تاریخ باستان. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
مقدم، محمد. 1388. جُستاری دربارهی مهر و ناهید. 1388. تهران: هیرمند.
میت فورد، میراندا بروس. بیتا. فرهنگ مصور نمادها و نشانهها در جهان. ترجمهی ابوالقاسم دادور و زهرا تاران. 1388. تهران: کلهر، دانشگاه الزهرا(س).
نورآقایی، آرش. 1387. عدد، نماد، اسطوره. تهران: افکار.
ورمازرن، مارتین. بیتا. آیین میترا. ترجمهی بزرگ نادرزاد. 1387. تهران: چشمه.
هال، جیمز. بی تا. فرهنگ نگاره ای نمادها در هنر شرق و غرب. ترجمه ی رقیه بهزادی. 1387. تهران: فرهنگ معاصر.
هرتسفلد، ارنست امیل. 1941. ایران در شرق باستان. مترجم همایون صنعتیزاده. 1381. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی ومطالعات فرهنگی.
هینلز، جان. 1975 . شناخت اساطیر ایران. ترجمهی ژاله آموزگار و احمد تفضلی. 1388 . تهران: نشر چشمه.
یونگ، کارل گوستاو. 1961. انسان و سمبولهایش. ترجمهی محمود سلطانیه. 1387. تهران: جامی.
یونگ، کارل گوستاو. 1960. اسطورهای نو،« نشانههایی در آسمان». ترجمهی جلال ستاری. 1387. تهران: مرکز.
یونگ، کارل گوستاو. 1936. «وُتان» در جهان اسطورهشناسی(8). ترجمهی جلال ستاری. 1388. تهران: مرکز.
BUSENBAR, ERNEST. 1997. SYMBOLS, SEX, AND THE STARS In Popular Beliefs. San Diego, Californi: Truth Seeker, Co., Inc. and The Book Tree pub.
Cool ROOT, Margaret. 1979. THE KING AND KINGSHIP IN ACHAEMENID ART. Acta iranica, volume IX. LEIDEN: BRILL.
Gray, L. 1929. The Foundation of the Iranian Religion. Bombay.
Hoeller, Stephan. 2006. THE GNOSTIC JUNG and the Seven Sermons to the Dead. USA: The Theosophical Publishing House.
Jones, Constance A. and James D. Ryan. 2007. Encyclopedia Of Hinduism (Encyclopedia of World Religions). New York: Facts on File
MacDonell, Arthur Anthony. 2004. Vedic Mythology. Strasburg: University Press of the Pacific.
Matasovic, Ranko. 2009. A reader in comparative Indo -european mythology. Zagreb: University of Zagreb.
Williams, George. 2001. Handbook of Hindu Mythology. Santa Barbara, California: ABC -CLIO.
Wolpert, Stanley. 2005. Encyclopedia of India.USA: Thomson Gale, Charles Scribner's Sons
مقالات
اسفندی، اسفندیار، و فاطمه غلامی. 1386. تشریح دوگانگی نماد آتش در آیین زرتشتی. پژوهش زبانهای خارجی 38: 5 -17.
بیوار، دیوید. بی تا. مهرپرستی : دین مادهای قدیم. ترجمه علی اکبر وحدتی. 1387. دو فصلنامه باستان پژوهی 3(6): 39 -46.
دادور، ابوالقاسم، و مهتاب مبینی. 1387. بررسی تطبیقی نقش گاو در اساطیر و هنر ایران و هند. مجله مطالعات ایرانی 7(14): 116 -129.
رید، اِولین. بی تا. چالش های مادر سالاری. مترجم ایرنا محی الدین. 1381. کتاب ماه هنر (49 -50): 12 -18.
عطایی، محمدتقی. 1387. ردی از میترا در پارسی هخامنشی : بررسی نقشمایه گاو بر تکه سفالی از تخته جمشید. دو فصلنامه باستان پژوهی 3(6): 46 -55.
فکوهی، ناصر. 1379. تحلیلی ساختی از یک اسطوره سیاسی: اسطوره وای در فرهنگ ایرانی و همتایان غیر ایرانی آن. نامه علوم اجتماعی 8(16): 137 -166.
کمیلی، مختار، و منصوره آرین فر. 1387. رد پای اساطیر در داستان شیر و گاو از کلیله و دمنه. پژوهشنامه ادب غنایی 6(10): 83 -92.
محمودی، محمد علی. 1388. رد پای گاو آیین ها و باور های کهن در شعر خاقانی. پژوهشنامه ادب غنایی دانشگاه سیستان و بلوچستان 7(12): 129 -158.
مختاریان، بهار. 1387. گاو برمایه، گرز گاو سر و ماه پیشانی. نامه فرهنگستان10(2 (پیاپی 38)):125 -135.
هارپر، پرودنس. بی تا. گرز گاو سر در ایران پیش از اسلام. مترجم امید ملاک بهبهانی. 1369. فرهنگ 7: 381 -402.
وحدتی، علی اکبر. 1387. ردپای ایزدمهر در باورهای دینی عصر آهن در جنوب دریای کسپی. دو فصلنامه باستان پژوهی 3(6): 27 -39.
Boyce, Mary and Jean -Pierre Digard. 1990. “CATTLE”. Encyclopaedia Iranica. Online Edition, December 15, 1990. available at WEB ADDRESS OF THE ARTICLE.
LODRICK. DERYCK O. 2005. Symbol and Sustenance: Cattle in South Asian Culture. Center for South Asia Studies, University of California. Springer Dialectical Anthropology (2005) 29:61–84.
Maduro ,Renaldo J. and Joseph B. Wheelwright. 1992. Archetype and Archetypal Image, in Jungian Literary Criticism. ed. Richard P. Sugg, Illinois: Northwestern University Press,.
Mousavi, Ali. 2002. Persepolis in Retrospect: Histories of Discovery and Archaeological Exploration at the Ruins of Ancient Parseh. Ars Orientalis, Vol. 32, Medes and Persians: Reflections on Elusive Empires. Freer Gallery of Art, The Smithsonian Institution and Department of the History of Art, University of Michigan. pp.209 -251.
SKJÆRVØ, PRODS OKTOR. 2008. “Jamšid”. Encyclopaedia Iranica. Online Edition, June 23, 2008. available at WEB ADDRESS OF THE ARTICLE.
Shaked, Shaul. 1971. “The notions mēnōg and gētīg in the Pahlavi texts and their relation to eschatology”, Acta Orientalia 33 (1971), pp. 59 -107.
Von Der Osten, Hans Henning. 1931. The Ancient Seals from the Near East in the Metropolitan Museum: Old and Middle PersianSeals. In The Art Bulletin, Vol. 13, No. 2 (Jun., 1931), pp. 221 -241. College Art AssociationStable.
مقالات الکترونیکی
گیاهی یزدی، حمید رضا. 1389. ثور. تهران: دایرهالمعارف جهان اسلام
http://www.encyclopaediaislamica.com/madkhal2.php?sid=4286
(دسترسی در 25/07/1390)
منابع اینترنتی تصاویر
http://www.museum -achemenet.college -de -france.fr
http://www.louvre.fr
http://www.metmuseum.org/Works_of_Art/collection_database/ancient_near_eastern_art/search items/bull